Budowa tymczasowego obiektu budowlanego

Budowa tymczasowego obiektu budowlanego

Rozpoczęcie i prowadzenie robót budowlanych jest dopuszczalne wyłącznie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Jednak występuje w polskim prawie instytucja zgłoszenia budowy, co wiąże się ze zwolnieniem wymienionych zamierzeń inwestycyjnych od pełnej reglamentacji prawnej w postaci pozwolenia na budowę, jednakże celem ustawodawcy nie jest zwolnienie ich spod regulacji prawa budowlanego w ogóle. Oznacza to poddanie ich reglamentacji administracyjnej, tyle że o "słabszym" charakterze. Uwzględnienie zgłoszenia nie następuje w drodze aktu administracyjnego, lecz poprzez milczącą aprobatę organu, która polega w istocie na niepodejmowaniu żadnych czynności. Skoro realizacja pewnych zamierzeń budowlanych nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, to nie można stąd wyprowadzać wniosku, że tym samym wyłączone są kompetencje właściwych organów w zakresie sprawowania nadzoru budowlanego. Przeciwnie, sam fakt ustawowego zwolnienia z reglamentacji pozwolenia na budowę w żaden sposób nie wyklucza możliwości zastosowania przewidzianych  instrumentów kontrolnych, w tym nawet zmierzających do wydania nakazu rozbiórki.

Pozwolenia na budowę nie wymaga budowa tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu , ale nie później niż przed upływem 180 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu. Ustawodawca więc wyróżnił dwa rodzaje tymczasowych obiektów budowlanych. Po pierwsze, jest obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidzianym do przeniesienia w inne miejsce lub do rozbiórki. Cecha tymczasowości wynika w tym przypadku z cech konstrukcyjnych, trwałości materiałów oraz technologii czy też projektu obiektu budowlanego. Po drugie, jest nim obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem. Jeśli obiekt budowlany nie jest połączony trwale gruntem, to jest tymczasowym obiektem budowlanym niezależnie od tego, czy jest przeznaczony do użytkowania w czasie krótszym od jego trwałości technicznej oraz czy przewiduje się jego przeniesienie lub rozbiórkę. Przykładowo są to: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe, hala czy namiot.

Trwałe powiązanie z gruntem

Pojęcie trwałego powiązania z gruntem jest wprowadzone w normach Prawa budowlanego do obiegu prawnego przede wszystkim dla realizacji skutków prawnych, o którym stanowi Prawo budowlane. Cecha "trwałego związania z gruntem" sprowadza się do posadowienia obiektu na tyle trwale, by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie czy przemieszczenie na inne miejsce (tak: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2012 r. II OSK 323/11). Ocenę kwalifikacji spornego obiektu należy zawsze oprzeć na przesłankach obiektywnych  – dokonanych ówcześnie oględzinach, dokumentacji fotograficznej oraz innych materiałach dostępnych w aktach sprawy.

Samowola budowlana, a nakaz rozbiórki albo legalizacja

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje stanowisko, iż nakaz rozbiórki obiektu budowlanego jest najbardziej dolegliwą sankcją za naruszenie przepisów Prawa budowlanego, dlatego też przed jego zastosowaniem organy winny rozważyć wszystkie inne możliwości przewidziane przez przepisy, aby nakaz rozbiórki był ostatecznością i to tylko w takim zakresie, jaki jest niezbędny do przywrócenia stanu zgodnego z prawem (wyrok NSA z dnia 13 stycznia 2015 r., II OSK 1410/13, wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., II OSK 1877/13). Właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Jednak jeżeli budowa:

1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności:

a) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo

b) ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

2) nie narusza przepisów, w tym techniczno - budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem

- właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych.

W postanowieniu ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie:

1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego

2) odpowiednich dokumentów.

W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie nałożonych obowiązków nakazuje się rozbiórkę obiektu budowlanego. Żaden przepis prawa budowlanego nie przewiduje w takiej sytuacji możliwości odstąpienia od orzeczenia tego nakazu. Bez znaczenia przy tym dla wydania takiej decyzji pozostają inne czynniki, ponieważ na gruncie ustawy Prawo budowlane liczy się tylko obiektywny fakt popełnienia samowoli budowlanej. namiot hala samowola budowlana

W przypadku jakichkolwiek pytań bądź wątpliwości, pozostajemy do Państwa dyspozycji, prosimy przejść do zakładki kontakt.

Z wyrazami szacunku.

Budowa tymczasowego obiektu budowlanego
5 (100%) 44 votes

Dodaj komentarz